MOGILEŃSKIEJ AKADEMII     FILMOWEJ 2012

ROK V (STYCZEŃ)

 

 

 

Program

 

Temat: “Asghar Farhadi  - artysta uniwersalny w irańskim uścisku?”

12 stycznia  2011 (CZWARTEK)

 

godz.   17.00 ,,CO WIESZ O ELLY?” , 119 min, Iran, 2009

reż. Asghar Farhadi

 

godz.   19.15  ,,ROZSTANIE” , 123', Iran, 2011

reż. Asghar Farhadi

Informacje dodatkowe:

Prelekcje oraz dyskusje po projekcjach  poprowadzi filmoznawca – Leszek Czujewicz

Wszystkich zainteresowanych zapraszamy do Kina Wawrzyn w Mogilnie

Program MAF:  Rafał Górecki, Studio Media Film, tel. 604176793

Koordynator projektu – dyrektor MDK Jan Szymański, tel. (52) 3152480

Patronat honorowy burmistrz Mogilna – Leszek Duszyński

Patronat medialny: Tygodnik Pałuki i Ziemi Mogileńska

Partnerzy: Polski Instytut Sztuki Filmowej, Siec Kin Studyjnych i Lokalnych

Wstęp na seanse jest wolny, ilość miejsc ograniczona

 

 

 

CO WIESZ O ELLY?

Iran, 2009, 119 min.

 

Reżyseria: Asghar Farhadi

Obsada:  Golshifteh Farahani, Taraneh Alidousti, Shahab Hossein

 

2009, MFF w Berlinie, Srebrny Niedźwiedź za reżyserię - Asghar Farhadi

 

Po powrocie Ahmada z Niemiec, grupa jego przyjaciół ze studiów, postanawia zorganizować wspólny weekend nad morzem. Energiczna Sepidah zabiera na wyjazd Elly, przedszkolankę córki - w nadziei, że uda się jej umówić dziewczynę z Ahmadem. Podczas wyprawy dochodzi jednak do tajemniczego zniknięcia...

 

Asghar Farhadi – słowo od reżysera

 

„To realistyczny film, przedstawiający obraz średniej klasy irańskiego społeczeństwa. Dla mnie jednak ważne było to, by ta historia zyskała wymiar uniwersalny. Nie była przypisana ściśle do mojego kraju, ale mogła wydarzyć się w każdym miejscu na świecie, a widzowie mogliby odnaleźć siebie w którejś z filmowych postaci.”

 

Recenzja: Kobieta pod presją (skróty)

Urszula Lipińska, Stopklatka.pl

 

Asghar Farhadi wszedł tym filmem do kanonu irańskich klasyków, między Abbasa Kiarostamiego, Majida Majidiego, Jahara Panahiego i Mohsena Makhmalbafa. Ojcowie duchowi "Co wiesz o Elly?" pochodzą jednak raczej z Ameryki i Europy. I wcale nie zaliczają się do twórców kina społecznego, tylko podszytych thrillerowym napięciem dramatów obyczajowych.

Farhadi z instynktem reżysera rasowych thrillerów bez ceregieli rozprawia się z misternie budowanym w pierwszej połowie filmu nastrojem beztroski i sielanki. Stłumiony hałas, nerwowy krzyk, spojrzenie śmierci w oczy. Raptem parę cięć montażowych później wszystkie pozytywne emocje padają ofiarą koszmaru i wzajemnych podejrzeń. Elly zniknęła. Ale zanim, wiedzeni wspomnieniem "Przygody" Antonioniego, dopowiemy sobie w głowie resztę wydarzeń, zostajemy powoli wyprowadzeni z błędnej oceny sytuacji. Kwestia "zniknęła czy utonęła" staje się nieważna, skoro nikt z obecnych nie potrafi podać nawet nazwiska dziewczyny. Spędzili z Elly jeden dzień i nie dowiedzieli się o niej nic. Ten drobny i przebiegły zabieg reżysera funduje filmowi sporo dodatkowego napięcia - od tej chwili bohaterowie uświadamiają sobie, że trzeba działać na własną rękę...

W Iranie, kraju cenzury wymuszającej na reżyserach albo niesłychaną fabularną prostotę, albo na symboliczną złożoność treści, Asghar Farhadi wyraźnie skupia się na psychologicznej uniwersalności historii. Reżyser zresztą wyznawał, że dążył do zrobienia filmu rozciągającego obserwacje społeczne szeroko i mogącego dziać się wszędzie. Przyznając mu rację, odbieramy jednak "Co wiesz o Elly?" wielu ciekawych niuansów, które wynikają dla fabuły właśnie z powodu tego, że dzieje się ona w Iranie. Kontekst kulturowy nie hermetyzuje tego filmu, tylko go wzbogaca. Każdą postać można czytać zarówno w kluczu ogólnych ludzkich zachowań i odruchów, jak i przez pryzmat ról wyznaczonych dla nich przez społeczeństwo egzystujące w politycznym ucisku. Bez odwołania do obyczajowości, poukładanej w tym kraju tak a nie inaczej, oś intrygi właściwie w ogóle nie mogłaby zaistnieć w żaden przekonujący sposób. Mało tego. Kontekst kulturowy pozwala poprowadzić fabułę w niespodziewane przez widza rejony. A że jeszcze Farhadi posiada niekwestionowany reżyserski talent i trzyma opowieść mocną ręką to oszczędza oglądającemu przydługich ujęć, pustych scen, urwanych wątków. Dopiero w solidnie zbudowany filmowy szkielet wprowadza kulturową problematykę i koloryt, a nie odwrotnie. Może dlatego "Co wiesz o Elly?" działa swobodnie na obu poziomach: dobrze nakręconego, poruszającego dramatu i kawałka życia współczesnego Iranu.

 

 

ROZSTANIE

Iran, 2011, 123 min

 

Reżyseria: Asghar Farhadi

Obsada:  Peyman Moadi, Leila Hatami, Sareh Bayat

 

2011, MFF Berlin – Złoty Niedźwiedź, Nagroda Jury Ekumenicznego, Srebrny Niedźwiedź dla najlepszych aktorów

 

 

Opowieść o dwóch rodzinach, których losy w dramatyczny sposób splatają się ze sobą na skutek przypadkowego zbiegu okoliczności. Film w doskonały sposób łączy elementy thrillera i dramatu psychologicznego, trzymając w napięciu do nieoczekiwanego finału. Film okrzyknięto arcydziełem.

 

Głosy prasy:

 

Nowy film Farhadiego, podobnie jak poprzedni, opowiada o konfrontacji ludzi należących do różnych klas społecznych, wyznających niespójne systemy wartości - po zachodniemu nowoczesne i liberalne albo oparte na fundamentalistycznych normach i zakazach. Ta nierozstrzygnięta konfrontacja dwóch światów wartości została ukazana z analityczną wnikliwością i suspensem. „Rozstanie” to nowe słowo w kinie irańskim podszytym dotąd ideą społecznej solidarności. (…) Widz od pierwszych scen zostaje wciągnięty w skomplikowaną sytuację rodzinną. Uczestniczy w grze o prawdę, która odsłania się stopniowo, ale nigdy do końca.

Tadeusz Sobolewski, „Gazeta Wyborcza”

 

„Rozstanie” oferuje nam obraz społeczeństwa, które wydaje się zupełnie inne niż to, w którym żyjemy, a jednak okazuje się bardzo podobne, jeśli chodzi o pewne bolesne, lecz uniwersalne prawdy. W Iranie ludzie także się rozchodzą, w Iranie ludzie cierpią na chorobę Alzheimera, w Iranie mamy również klasową walkę, wynikającą z przepaści pomiędzy uprzywilejowanymi i tymi, którzy są tych przywilejów pozbawieni. Film Farhadiego opowiada o stosunkach społecznych w dzisiejszym Teheranie, ale uderzające jest jak duża część tej historii dotyka nas samych. (…).

Ten dramat sądowy, sfilmowany niespokojną, nerwową kamerą w autentycznych teherańskich mieszkaniach i na korytarzach publicznych instytucji w fascynujący sposób pokazuje złożoność sytuacji i ciągłe przesuwanie się moralnego punktu ciężkości. Wraz z upływem czasu staje się coraz bardziej jasne, że trudno tu potępić jednych i pochwalić drugich mimo że wszyscy – zarówno inteligencja, jak i klasa pracująca, tak wierzący, jak i niewierzący – zawsze w innych upatrują źródła swoich problemów. Postaci Farhadiego najpierw zdobywają naszą sympatię, następnie w mgnieniu oka ją tracą, by za chwilę odzyskać ją z powrotem.

Jonathan Romney, „The Independent”

Asghar Farhadi drwi z nas, z naszego poczucia uczciwości, gry pozorów, według której przypisujemy innym role, winy, słowa, działania. Czy rzeczywiście znamy prawdę, wiemy, co się wydarzyło, jaki był rozwój wypadków? (…) Asghar Farhadi udowadnia jak często jesteśmy w błędzie przyjmując coś za pewnik. Nie tylko potwierdza, że dajemy się zwodzić własnym domysłom i wyobrażeniom, przewrotnie ukazuje, że choć prawda jest najważniejsza, często wcale nie o nią chodzi. Prawda po prostu nie wystarcza, nikogo nie ratuje. (…) „Rozstanie” to film niezwykle wyważony. Uniwersalny w swoim przesłaniu, świetnie obsadzony i zagrany, a przy tym skromny. Intymny rodzinny dramat ukazuje złożoną irańską rzeczywistość, podziały społeczne i klasowe oraz przypisane im funkcje, zależności. (…) Owacje na stojąco, najlepszy film Berlinale.

Anna Serdiukow, stopklatka.pl

« poprzednia		następna »